“Ansız Anı”, bilinçaltının zamansız ve mekânsız katmanlarında beliren imgeleri odağına alıyor. Gündelik nesneleri alışıldık bağlamlarından kopararak yan yana getiriyor; aralarındaki görünürdeki ilişkisizliği çağrışımlara açık yeni bir yüzeye dönüştürüyor. Yumuşak, dışa dönük formlar ile sert ve kararlı yüzeyler arasındaki geçişler, bilinçdışının gerilimli doğasını yansıtırken; bastırılmış arzular ile bunların yüzeydeki temsil biçimleri arasındaki kırılgan sınırları görünür kılıyor. İlk bakışta nedensiz görünen zihinsel dizilimler ve absürt karşılaşmalar, bilinçdışının çalışma biçimine dair ipuçları taşıyarak sürreal bir dünyanın kapısını aralıyor. Kişisel deneyimlerden ve belleğin parçalı yapısından beslenen imgeler ise zamanla bireysel olanın sınırlarını aşarak kolektif bir çağrışım alanına dönüşüyor.